Συνάδελφοι – συναδέλφισσες,

Το 20^ο συνέδριο της ΠΟΘΑ πραγματοποιείται λίγο μετά τις βουλευτικές εκλογές, που οδήγησαν σε αλλαγή κυβέρνησης. Όχι όμως και πολιτικής:

• Την προηγούμενη πενταετία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ψήφισαν μαζί όλους τους βασικούς νόμους που παραδίνουν την πολιτιστική δημιουργία και κληρονομιά του τόπου μας στους νόμους του ανταγωνισμού και του κέρδους, βορά στους μεγαλοεπιχειρηματίες και τους κάθε είδους χορηγούς-κερδοσκόπους με το αζημίωτο (νόμος για την πολιτιστική χορηγία, ιδιωτικοοικονομική λειτουργία βασικών πολιτιστικών φορέων, όπως το μουσείο Ακρόπολης, εκχώρηση της ΕΛΣ και της Εθνικής Βιβλιοθήκης στο ίδρυμα Νιάρχος κλπ.).
• Όπως αποκαλύπτουν και οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης η επίθεση θα ενταθεί το επόμενο διάστημα με αυξήσεις – κοροϊδία των 30 λεπτών, νέα καίρια χτυπήματα στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, διεύρυνση της μισοαπασχόλησης, της ανεργίας και της μαύρης εργασίας των συμβασιούχων, με τη μετατροπή του πολιτισμού σε πεδίο ακόμη σκληρότερου ανταγωνισμού των οικονομικών συμφερόντων και σε τουριστική ατραξιόν, εξάρτημα των μονοπωλίων του τουρισμού και του θεάματος, όπως σηματοδοτεί και η συγχώνευση των Υπουργείων Πολιτισμού και Τουρισμού, που αποτελούσε όραμα και της Ν.Δ.

Είτε με κυβέρνηση ΝΔ, είτε με κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ο στόχος παραμένει  ίδιος: η αποφασιστική  προώθηση της αντιδραστικής στρατηγικής της Ε.Ε. για ενίσχυση της «ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας» – κερδοφορίας των μονοπωλίων φορτώνοντας τα βάρη της κρίσης στο λαό. Με λίγα λόγια οι κυρίαρχοι του  πλούτου να γίνουν ισχυρότεροι, σε βάρος εκείνων που τον παράγουν.

Λαϊκή οργάνωση και συμμαχία για αντίσταση κι αντεπίθεση! Είναι ο μόνος δρόμος, η μόνη ελπίδα για τους εργαζόμενους.

Με αυτή την πεποίθηση, την τριετία που πέρασε, προσπαθήσαμε να τιμήσουμε τις αγωνιστικές παρακαταθήκες της Ομοσπονδίας μας και την εμπιστοσύνη του κλάδου προς την παράταξή μας, που την ανέδειξε σε πλειοψηφία στο ΔΣ της ΠΟΘΑ. Επιδιώξαμε να συσπειρώσουμε τον κλάδο στην πάλη για να αποτρέψει τις επιπτώσεις της αντιλαϊκής – αντιπολιτιστικής πολιτικής, να δυναμώσουμε τη φωνή μας και την αποτελεσματικότητα του αγώνα μας.  Γι’ αυτό συνταχθήκαμε με τη συνεπή προς τα κοινωνικά συμφέροντα της τάξης μας γραμμή στο εργατικό-συνδικαλιστικό κίνημα, τη γραμμή της σύγκρουσης με τη λογική της παντοδυναμίας των μονοπωλίων και των οργανισμών τους όπως η Ε.Ε., που εκφράζει το ΠΑΜΕ.  Ο σωστός προσανατολισμός της πάλης μας σε αντίθεση με τη λογική του κυβερνητικού- εργοδοτικού συνδικαλισμού και η μαζική και δυναμική αγωνιστική και απεργιακή δράση των εργαζομένων του χώρου μας μέσα από τα σωματεία  μας και τη στήριξη της Ομοσπονδίας  έφεραν κάποιες πρώτες κατακτήσεις, σε δύσκολους μάλιστα για το συνδικαλιστικό κίνημα καιρούς:

Καταφέραμε υπογραφή Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας στους περισσότερους χώρους που καλύπτει η Ομοσπονδία (ελεύθερο θέατρο, Εθνικό Θέατρο, ΚΘΒΕ, Λυρική) πάνω από την Εθνική Συλλογική Σύμβαση της ντροπής, που κατ’ απαίτηση του ΣΕΒ υπέγραψε η ηγεσία της ΓΣΕΕ. Αποτρέψαμε έστω και προσωρινά το κλείσιμο του Ακροπόλ, καθώς και τις εκδικητικές απολύσεις των πρωταγωνιστών της απεργίας στο ΚΘΒΕ. Με τις πρωτοβουλίες μας ενάντια στην εμπορευματοποίηση – ιδιωτικοποίηση του πολιτισμού (νομοσχέδια για ΕΚΕΘΕΧ, ένταξη του ΕΚΚ στις ΔΕΚΟ, νομοσχέδιο για κινηματογράφο) και τη διαιώνιση της πρόχειρης κατάρτισης αντί για ανάπτυξη της  καλλιτεχνικής παιδείας (Ακαδημία Τεχνών), αναδείξαμε πλατύτερα στο λαό τα προβλήματα του πολιτισμού.

Ωστόσο ένα είναι βέβαιο. Όσο η εξουσία και η ιδιοκτησία στα βασικά μέσα παραγωγής ανήκουν στους βιομήχανους, τους τραπεζίτες  και τους μεγαλοεπιχειρηματίες, ο πολιτισμός θα αποτελεί  αγοραίο εμπόρευμα  και οι δημιουργοί του θα νιώθουν ολοένα και βαρύτερα το άγχος της επιβίωσης και την αποξένωση από το καλλιτεχνικό έργο τους.

Για να μπορέσει ο πολιτισμός και οι συντελεστές του να δουν συνολικά καλύτερες μέρες, πρέπει να δυναμώσει η συσπείρωση και η πάλη των εργαζομένων για έναν άλλο δρόμο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, που στο επίκεντρό του θα βάζει τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων και όχι τις απαιτήσεις των εκμεταλλευτών τους.

Σ’ αυτή την υπόθεση χρειάζεται ακόμη πιο μαχητικά την επόμενη τριετία να ενώσουμε και τη δική μας φωνή. Είναι η μόνη επιλογή για να αντιπαλέψουμε τη νέα καταιγίδα των αναδιαρθρώσεων που έρχεται, για ν’ ανοίξουμε ένα παράθυρο στο μέλλον ενός ανώτερου ανθρώπινου πολιτισμού, που θα εγγυάται την πρόοδο και την ευημερία για όλους.

Γι’ αυτό από τώρα, παλεύουμε για την αναγέννηση του πολιτισμού, αγωνιζόμαστε για :

• πολιτιστική παραγωγή και δημιουργία που στόχο θα έχει -αντί για το κέρδος- την αισθητική και πνευματική ανάπτυξη του λαού μας και αποφασιστικό ρόλο σ’ αυτή θα έχουν οι άνθρωποί της και η ίδια η κοινωνία
• να πάψει η τέχνη να αντιμετωπίζεται σαν εμπορικό προϊόν, ώστε να μπορέσει να αναπνεύσει ελεύθερα η καλλιτεχνική δημιουργία και οι συντελεστές της.

Διεκδικούμε :

• Να συγκροτηθεί ενιαίος δημόσιος μηχανισμός παραγωγής και διανομής του καλλιτεχνικού έργου, αποτελούμενος από κρατικούς φορείς με φιλολαϊκή πολιτιστική αντίληψη και πολιτική, που θα λειτουργούν με κρατική χρηματοδότηση και συλλογικές διαδικασίες διοίκησης και χάραξης πολιτικής, στις οποίες θα εκπροσωπούνται με αποφασιστικό ρόλο οι συλλογικοί φορείς των δημιουργών, ερμηνευτών, τεχνικών και όλων των άλλων συντελεστών της παραγωγής και διανομής του. Στο πλαίσιο αυτό απαιτούμε όλοι οι εποπτευόμενοι σήμερα από το ΥΠΠΟ φορείς να είναι αποκλειστικά δημόσιοι. Είμαστε αντίθετοι στην ιδιωτικοοικονομική – επιχειρηματική λειτουργία τα κρατικών θεάτρων, των ΔΗΠΕΘΕ, των κρατικών ορχηστρών, των Δημοτικών Μουσικών Συνόλων κλπ, την υπαγωγή του ΕΚΚ στο καθεστώς των ΔΕΚΟ. Απαιτούμε κατάργηση της απαράδεχτης συμφωνίας με το ίδρυμα Νιάρχου για την ΕΛΣ και την Εθνική Βιβλιοθήκη. Λέμε όχι στην πολιτική της συγχώνευσης των ΔΗΠΕΘΕ σε περιφερειακά θέατρα. Απαιτούμε ίδρυση κρατικών θεάτρων σε κάθε πόλη και υπαγωγή τους απευθείας στο ΥΠΠΟ, καμία περικοπή θέσεων και δραστηριοτήτων στα κρατικά θέατρα.

• Γενναία αύξηση του κρατικού προϋπολογισμού για τον πολιτισμό. Να ενισχυθούν οικονομικά και υλικά οι δημόσιοι φορείς και η εγχώρια παραγωγή που κινείται έξω από τα μονοπωλιακά και πολυεθνικά κυκλώματα με ισότιμη συμμετοχή στην κρατική στήριξη. Να αποδοθεί το 1,5% από τις εταιρίες τηλεοπτικών σταθμών στην κινηματογραφική παραγωγή όπως ορίζει ο νόμος. Καμία χρηματοδότηση από το κράτος παραγωγών πολυεθνικών εταιρειών ή των μονοπωλιακών συγκροτημάτων του θεάματος. Τα Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου καθώς και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης να πάψουν να αποτελούν διακινητές της ξένης μονοπωλιακής παραγωγής, να  μπουν στην υπηρεσία της πολιτιστικής ανάπτυξης του λαού μας και όχι της κερδοφορίας των πολυεθνικών του θεάματος και της τουριστικής βιομηχανίας.

• Εργασιακή και οικονομική αναβάθμιση όλων των συντελεστών του πολιτιστικού έργου. Υπογραφή ουσιαστικών ΣΣΕ σε θέατρα, οπτικοακουστικό τομέα, ΔΗΠΕΘΕ, Νυχτερινά Κέντρα, Δήμους κλπ.  που να καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας και υποχρεωτική εφαρμογή τους σε κάθε χώρο. Αύξηση του αφορολόγητου ορίου στις 30.000 €  και κατάργηση της φορολογίας στα είδη πλατειάς κατανάλωσης και στα καύσιμα. Επίδομα ανεργίας στο 80% του μισθού, υπολογισμό του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου. Επιδότηση των ανέργων χωρίς καμία προϋπόθεση. Κατάργηση του θεσμού των συμβασιούχων κάθε κατηγορίας. Πλήρη και σταθερή εργασία για όλους.

• Ενιαίο καθολικό και αποκλειστικά δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων (Σιούφα, Ρέππα, Πετραλιά). Διατήρηση όλων των κατηγοριών καλλιτεχνών που εντάσσονται στα βαρέα και ανθυγιεινά. Απόδοση ίσων ασφαλιστικών δικαιωμάτων σε όλους με τους όρους που ίσχυαν πριν το 1993. Τα αναγκαία για βιβλιάριο υγείας ένσημα να είναι λιγότερα από 50 για τους κλάδους που μαστίζονται από την ανεργία (μουσικοί, ηθοποιοί).

• Μορφωτική αναβάθμιση των καλλιτεχνών. Ίδρυση Ανώτατων Καλλιτεχνικών Σχολών, δημόσιων και δωρεάν στο πλαίσιο της Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης για την επιστημονική μόρφωση των καλλιτεχνών όλων των ειδικοτήτων (ηθοποιοί, μουσικοί, σκηνοθέτες κ.α.). Όχι στην ψευτοκατάρτιση από τους εμπόρους της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης και την λεγόμενη «Ακαδημία Τεχνών».

• Εξασφάλιση των μορφωτικών και υλικών προϋποθέσεων για την ανεμπόδιστη πρόσβαση του λαού στην τέχνη και τον πολιτισμό. Κατοχύρωση σταθερής εργασίας με μείωση του ωραρίου και αύξηση των μισθών και των συντάξεων για όλους. Καλλιέργεια της αισθητικής αγωγής στο σύστημα της γενικής παιδείας. Ίδρυση δημόσιων και δωρεάν κέντρων καλλιτεχνικής εκπαίδευσης για τη φοίτηση μαθητών και εργαζομένων που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε συγκεκριμένο καλλιτεχνικό τομέα, στο επίπεδο κάθε δήμου. Συγκρότηση πανελλαδικού δικτύου δημόσιων πολιτιστικών κέντρων σε κάθε συνοικία  και χωριό με βιβλιοθήκες, θεατρικές σκηνές, αίθουσες κινηματογραφικών προβολών, συναυλιών κ.α.,  κυψέλες για την πολιτιστική και μορφωτική ανάπτυξη του λαού. Επιδότηση εισιτηρίων θεαμάτων και μουσείων. Ελεύθερη πρόσβαση για το λαό ή χαμηλό εισιτήριο.